Yalnızsın işte debelenme yalnızsın…
Uyuşuk bir kaplumbağa gibi taşırken evini sırtında
Evin yanar, sırtın yanar, canın acır ağlarsın…
Yalnızsın işte debelenme yalnızsın…
Akıl almaz yalanlar söyleme kendine,
Kendini bile inandıramazsın…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta