Kırık düşler birikir eski günler çağırır
Yalnızlık sofrasında her gün aşklar anılır
Ölüm değil ayrılık sevenleri ayırır
Yalnızlık sofrasında hüzün ekmek sayılır
Hatıra hançerleri kından çıkar saplanır
Kalp ince bir cam gibi dokunsan parçalanır
Bir sevda uğruna can yıllarca yaralanır
Yalnızlık sofrasında hasret emek sayılır
Bir vefasız yüzünden hep gözyaşı dökülür
Her gece aynı rüya aynı yüzle bölünür
Sessiz geçen yıllarda yaralı kalp küçülür
Yalnızlık sofrasında gül beklemek sayılır
Şu dünyada seven herkes ayrılık tatmıştır
Vefasız yâr elinden can ateşe atmıştır
Gülen yüzler ardında nice dertler yatmıştır
Yalnızlık sofrasında acı gülmek sayılır
Felek çile çektirir dünyada her bir kula
Ayrılık ateşine vermeden hiçbir mola
Yine de sevmek için girerim ben bu yola
Yalnızlık sofrasında çile sevmek sayılır
Kayıt Tarihi : 7.3.2026 03:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
7 Mart 2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!