Uzaktakiler yaralamisti zaten, aglatmisti, acitmisti,
degerini bilmemisti, ortada birakmisti, birde üstüne en yakinindakiler sahip cikmadi, herkez kendi derdine takildi, onu takmadi unuttu gitti.
O ortada kaldi, nereye gidecegini, kime sirtini dayiyacagini bilemedi, ortada kaldi o, ayakta kaldi.
Yüzünde hüzünlü bakislar, yanaklarda kuruyup kalan,
kimsenin silmeye yanasmadigi yaslar..
Önünde bir gelecek vardi ama artik arkasinda agir bir gecmis tasiyordu, boynu bükülmüstü, önünü göremiyordu.
Cok aglamisti, gülmek güc geliyordu,
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta