Yalnızlık Şiiri - Demet Tarakçı

Yalnızlık
Ne azap ne de sitem bu
Kim aşmışki yalnızlığı
Kendine göre acımasızlık
Ona göre kıskançlık
Yalnız kalınca birini ararsın
Ararsın ararsın bulamazsın
Başından geçenleri yazmaya kalkarsın
Hep yazar hep yazarsın
Sana akıl veremeyince
Yine yalnız, mutsuz,umutsuz kalırsın.
Birden belki birgün diye düşünürsün
Ama sen de umutsuzdursun
Birgün karşına biri çıkar
Elini kolunu bağlar
Yine yazarsın
Mutluluktan sana akıl verdiginin üstüne basarsın
Birşeyler olur
Bir oraya bir buraya bakarsın
Ve yine yalnız kaldığını anlarsın
Geçirdigin güzel günleri
Düşünür avunmaya çalışırsın
Kendine bakar
Hala iki kolun iki ayağın olduğunu anlarsın
Ama hep birşeyi düşünmek işine gelmez
O da hep kalbinde fazlalık vardır
O fazlalık senden bircok sey almıştır
Kalbinin yarısının hala onda oldugunu unutmamışsındır
Herkesi kandırıp kandırıp durursun
Ama kendini kandıramadığını düşünemezsin
Eline somut bir delil çıkarmaya çalışırsın
Ararsın ararsın ve sonunda bulursun
Buldugun sey unutturur kendini
Çünkü hala yalnızsın...