Yalnızlık Şiiri - Şenol Mersin

YALNIZLIK

Peşim sıra gölge gibi dolaşır,
Elimi bırakmaz,tutar yanlızlık,
Saçlarımı okşar, sırtımı kaşır,
Hergece yanımda,yatar yalnızlık.

Takıntılı sanmayın,bana müptela,
Yıllardır yanımdan,gitmedi hâla,
Sabrımdan usansa,kaçsa ne âlâ,
Utanmaz yüzsüzden,kötü yalnızlık.

Kapımı çalmıyor bir Allah kulu,
Yaşanan her ânım, onunla dolu,
En mahrem duyguma,uzanır kolu,
Yanan ocağımda,tüter yalnızlık.

Derbeder göstermiş, beni herkese,
Kızar, bir öksüze içim titrese,
Bazen kulağımı,versem bir sese,
Hemen kaşlarını, çatar yalnızlık.

Bir baykuş gibi döner başımda,
Gücüne güç katar,ben yaşadıkça,
Emrine âmade, gözüm, kaşım da,
Kalbimin yerinde atar yalnızlık.

Derdimi soracak, dostlarım nerde,
Yalnızlığım yoldaş, çileye derde,
Gelen hiç sormaz,çekip gider de,
Çaresiz halime güler yalnızlık.

Şenol Mersin
19/11/2024