Yalnızlık Şiiri - Onur Saydam

Yalnızlık
Kör olasıca terk edilmişlik
Puslu havalarda kapanıyor göz kapaklarım
“SÖZ”eksik olmaz o anda
haykırır

Orkestralar,senfoniler,yasanmışlıklar
Ve gençliğim
İnsanlar teker teker kayboldu
Bu zamanda
Mehtap dolu çiçekler ile kokar
Her yer

Meyhane içlerinde
Kuru fasulye ,tandır,bir Gıdım da çay ile

Çöp olsa da bu yer
içimizde ayık kokular…
Çöpçüler neden terk etti buraları?
Süpürseler beni hızlıca
Götürsün beni kuru kaldırımlardan…

Gökyüzünde ki yıldızlar kadar çoktular
Tan vaktinden sonraki o kısacık aydınlıkta
Çelik yelekler ile yürümeyi unutma
Bu gece o sınırı aştın bekleyerek
Dursan neye yarar
her durakta bir benlik var

Ben ruhunda ki seni kaybettim
Koynumda bir tek ben kaldı
bir manaya varamadı şu alemde
Ölüp ölüp dirilmenin yararsızlığı var
Gönlümde

Yalın ayıklıkla yazar türkü mısralarında
Yalanı silemezsin yaşamın sırtından…