Sen uzak kalınca gönül haneme
Usulca yanıma geldi yalnızlık…
Hasret çöreklendi sessiz sineme
Alaycı gözlerle güldü yalnızlık
Adını anınca gülerdi dünyam
Kabuslar göründü yok oldu hülyam
Geceyi üstüme yıkınca rüyam
Dağ gibi bağrıma çöktü yalnızlık
Bir gülüşe hasret kaldım düşümde
Derin ah çekerim her görüşümde
Arkanı dönüp te son gidişinde
Sensiz benliğimi sardı yalnızlık
Son elvedan dökülünce dilinden
Birleşen elini aldın elimden
Beni bırakıpta gidişinle sen,
Can evime hançer soktu yalnızlık
2010
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 10:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!