Yalnızlık Şiiri - Mesut İlkay Yanık

Yalnızlık
bir adam boyu yükseldi gökte
ayakları,
başımdan bir karış yüksekte
gözleri yanar
bir dağ gibi yanar,
sesinde güvercinler çığlık çığlığa
çığlıkları baldan tatlı
beraberiz her gün kavga etsek de
ne ben kabahatli ne o kabahatli

kaynar, buharlı nefesi
çarpınca ısıtır yüzümü
dağılır buz gibi ifadesizliğim
sererim ayaklarına
gecemin el değmemiş siyahını
ve bütün ışığı,
bütün parlaklığıyla gündüzümü

yalnızlık
başımdan bir karış yüksekte
sarhoşuz ikimiz de
bir kadeh bile içmesek de