Kalmamış kimselerin yüzünün karasında,
İnsanlar yapayalnız dört duvar arasında,
Hepimizin acısı var gönül yarasında,
Boş boş bakarak hep çökmüş evin tavanına.
Geceler götürür alıp beni uzaklara,
Ama insanların o kurduğu tuzaklara,
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta