Kalmamış kimselerin yüzünün karasında,
İnsanlar yapayalnız dört duvar arasında,
Hepimizin acısı var gönül yarasında,
Boş boş bakarak hep çökmüş evin tavanına.
Geceler götürür alıp beni uzaklara,
Ama insanların o kurduğu tuzaklara,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta