Değil mi ki; adın yalnızlık;
Baş başa olsak ne yazar.
Seninle geçen her anımda,
Uçsuz bucaksız bir hüzün var.
Bilirim 5 dakika uzak duramazsın.
Sen, bana bir nefes uzaklıktasın.
Hep yan yanayız,
Ben seninle,
Sen benimlesin.
Adın, yalnızlık senin.
Hep, beraberiz.
Dostuz yani.
Tüm halime şahitsin.
Kederime,
Hüznüme,
Pejmürde,
Dağıtmış halime…
Ağlamama,
Üzülmeme tek tanık sensin.
Sen ne sevilmez bir şeysin.
Coşkulu sokaklarda,
Cıvıl cıvıl parklarda,
Hınca hınç kaldırımlarda,
Soğuk havalarda,
Can çekiştiğim anlarda…
Sıcak bir nefese en muhtaç olduğum anda,
Acı veren varlığınla yanımdasın…
Keşke olmasaydın.
Hamza Mamaş
Kayıt Tarihi : 18.4.2017 10:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!