Yalnızlık...
Sevdaya dair, her daim.
Gurbet gibi say istersen
Yapayalnız bir başına.
Issız bir mecranın tam ortasında,
Yağmur damlalarının biri birine değmeden
Gökyüzünden yere inmesi gibi.
Sende gökyüzünün tam ortasındasın,
Yağmur damlası gibi.
Oysa ben bilirim,
Düşerken kavuşur toprakla.
Sen de bir gün düşeceksin,
Ayrılıklar son bulacak.
O ana dek beklerim ben,
Issızlığın kıyısında,
Sen benim gökyüzüm,
Sen benim hasretimsin burada.
Kayıt Tarihi : 20.10.2013 21:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yağmur her zaman hüzünlendirir insanı. Bir anda dökülür kelimeler. 18/10/2013




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!