bırak herşeyi yerli yerinde kalsın
ne güzel alışmıştım yalnızlıga
bir anda göründün ve kayboldun
ne güzel alışmıştım yalnızlıga
anladım kaderimin rengi kahverengi
ölüm bana seninle gelmeli
ölüm ölüm öldürenle güzelleşmeli
ne güzel alışmıştım yalnızlıga
dagınıktı odam hayatım yalnızlıgım
niye toplamaya kalktın
şimdi koskoca bir enkazım
ne güzel alışmıştım yalnızlıga
beynimin içinde yapılan savaşta
hep yenilmeye alışmıştım hayatta
şimdi büyük imtihan büyük yara
gitme bu sefer yenilemem yar
Kayıt Tarihi : 31.12.2012 03:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!