Yalnızlık Şiiri - Doğukan Bildirir

yalnızlık hiç bu kadar sıkıcı olmamıştı belki
belki bu yalnızlık değildi zihnimdeki bir boşluktu
aslında yalnız olan ben değildim onlardı belki
yalnızlık korkutmuyor sadece acı veriyor
zihnimdeki kara deliği büyütüyor
ve sonunda herşeyi içine çekiyor mutluluğu, çocukluğu, umudu

yalnızlığı denize bakınca daha derin hissediyorum
denizdeki suyun hacmi kadar derin
derinlik arttıkça karanlık artıyor birine ihtiyaç var ama kim
beni derinliklerden çıkarıcak biri olmalı

güneş doğarken batarken yalnızlık rahatsız ediyor
biri olsaydı yanımda sevdiğim bi kız
güneşin doğuşu ve batışı bu kadar acı verirmiydi
ölümü hatırlatırmıydı bana
yoksa yaşamı mı anlatırdı yanımdayken yaşamın anlamı