Dostum oldu kağıt ile kalemler,
İçimi döktüğüm, yazdığım ezgiler,
Boşa olmadı alnımdaki çizgiler,
Yalnızlık ne zormuş şimdi anladım.
Şiirler de yetmiyor artık boşalmama,
Bir dost istiyorum, her zaman yanımda,
İçimi dökeyim çekinmeden ona,
Yalnızlık ne zormuş şimdi anladım.
Ne zor sevdiğine uzaktan bakmak,
Ona bakarak hüzünlü şarkılar yakmak,
Tüm çektiğin acıları kağıtlara takmak,
Ne kadar zormuş şimdi anladım.
Kayıt Tarihi : 26.4.2003 19:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!