“En mahrem uzağımdaydın ben seni düşlerken!
Uzağımdaki en yakına düştü ateş bu gece,
Şehr-i İstanbul yüreğimde yandı bu gece.”
Bu gece yalnızlığımla seviştim
Üşüdü dudaklarım, öperken yalnızlığı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta