Yalnızlığın Şiiri Şiiri - Yakup Elman

Sen yine saymaya devam et olduğun yerde,
Ben bekler oldum hep o mahvolduğun yerde.
Söylesene sen ne buldun o gelmediğin yerde,
Ben kendimi buldum senin sevmediğin kalplerde.

Yeni bir hayat çizdim, çok değiştim
Kapında ölsem mutlu olurdun görmemiştim.
Ömür böyle geçmez dedi annem,
Aşkının bir zehir olduğunu bilmemiştim.

Şimdilerde acı bile güzel geliyor,
Büyüdüm, yokluğun beni büyüttü.
Artık gelme sevdiğim, benim sevgim artık bana da yetiyor.

Yokluğunda kaç şiir, kaç sayfa yazdım inan ki bilmiyorum.
Tek korkum seni başka biriyle görürsem,
Tek endişem benim kıyamadığım üzerseler.
Sonradan haberini aldım üzmüşler, merak etme ben de gülemiyorum.

Öyle bir küstük ki iki cihan bir araya getiremez.
Sevmek mi? Boşver, her yüreği yerine getiremez.
Benim sevgim senin kalbine de yeterdi,
Boşver ben söylesem de kalpsizler bilemez.

Şimdi saat yalnızlığı beş geçiyor,
Aklımdan çıkmıyor zeytin gözlerin.
Şimdi zaman sensiz geçiyor...