Yalnızlık, insanın kendine sorduğu en sessiz sorudur.
Cevabı yoktur — ama yankısı vardır,
ve o yankı, bazen bir ömür sürer.
Kalabalıkların ortasında bile
bir boşluk taşır insan,
adı görünmezdir,
ama ağırlığı tüm dünyadan fazladır.
Yalnızlık ne eksikliktir,
ne de ceza —
o, varoluşun çıplak halidir.
İnsanın, maskesiz yüzüyle
kendine baktığı ayna.
Orada kimse yoktur seni onaylayan,
kimse yoktur seni unutan…
Yalnızca sen varsın —
ve senden kaçacak hiçbir yer yoktur.
Bir kuşun kanadına benzer bazen,
özgürlük sanırsın,
ama her çırpınışta
kendi kalbine dokunur zincirin.
Yalnızlık, Tanrı’nın insana bıraktığı
en derin hatıradır belki:
Kendini bul diye değil,
kendini duysun diye…
Çünkü insan,
ancak kimsenin olmadığı anda
gerçekten var olur.
Sinan Bayram
Sinan BayramKayıt Tarihi : 29.11.2025 18:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!