O kadar yalnızdım ki,
Paylaşmak için yalnızlığı,
Paylaşıp parçalayabilmek,
Parçalayıp yokedebilmek için
YALNIZLIĞIMI
Arayıp durdum hep arkadaşımı.
Her arayışım hüsran, her hüsranım acı,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Yanımda bulduğum dostum
Yine yalnızlığım oldu.
Kabul ettim onu öylesine,
Hiç sırt çevirmedi yüzüme.
Gülümseyerek sardı kalbimi,
Güç kattı gücüme.
O kadar çok sevdim ki,
YALNIZLIĞIMI.
Sahtekar bir düğnyada yaşarken, en gerçekçi dost yalnızlıktır. Kutlarım.
Mehmet Nacar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta