O kadar yalnızdım ki,
Paylaşmak için yalnızlığı,
Paylaşıp parçalayabilmek,
Parçalayıp yokedebilmek için
YALNIZLIĞIMI
Arayıp durdum hep arkadaşımı.
Her arayışım hüsran, her hüsranım acı,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Yanımda bulduğum dostum
Yine yalnızlığım oldu.
Kabul ettim onu öylesine,
Hiç sırt çevirmedi yüzüme.
Gülümseyerek sardı kalbimi,
Güç kattı gücüme.
O kadar çok sevdim ki,
YALNIZLIĞIMI.
Sahtekar bir düğnyada yaşarken, en gerçekçi dost yalnızlıktır. Kutlarım.
Mehmet Nacar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta