Bilmezler yalnız yasamayanlar, yalnız yaşayanların halini
Gecenin zifir karanlığında nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle; bir de odanın duvarlarıyla
Nasıl koşar aynalara, birde köpek havlamasıyla pencereye
insan bir cana hasrettir konuşmak için bir de yudum suya,
Bilmezler yalnız olmayanlar, kalabalıkta çektiğim yalnızlığı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta