Yalnızlığım sert benim,
Omuz vermez kimseye.
Alışkın değilim teselliye,
Pervasızlık içinde.
Kalabalıklar yordu beni,
Herkes vardı, insan yoktu.
Sustum diye uyumlu sandılar,
İçimde isyan ayakta durdu.
Bir kapı çalmam artık,
Açılmayan çok oldu.
Ben kendime yaslandım,
En sağlam duvar o oldu.
Yalnızlığım sert benim,
Ama eğilmez, satılmaz.
Canımı dişimle tuttum,
Bu çağ yumuşağı sevmez.
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 05:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!