Yalnızlığım, Şiiri - Yorumlar

Yalnızlığım;

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır
Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım
Bu gece dağ başları kadar yalnızım (1)

Yalnızlık içinde yolculuğa çıkmışım. Zaman tünelindeyim. Bir çocuk, on yaşlarında. Karlar içinde. ıssızlık ve beyazlar kaplamış bedenini. Uzaklara bakıyor, çok uzaklara. Elini siper etmiş gözlerine. Gözleri kara. Uzun kirpikleri dökülmüş yanaklarına. Ben de bakıyorum onun baktığı belirsizliğe. Onun gördüğünü görüyorum. Uzaklarda çok uzaklarda, yalnız bir tepenin başında yalnızlığa gömülmüş koca bir ağaç. Etrafı karla kaplanmış. Beyazlar arasında yaşama dair sadece onu görüyoruz. Tipi olduğunda, karlar havaya uçuştuğunda, serçeler sığınacak yer aradığında, yine gözlerimiz takılıyor yalnız ağaca. Köklerini toprağa salmış öylece heybetiyle duruyor tüm fırtınalara inat.