Saat sabahın 04.03 ü
Akrep ile yelkovan yoruldu artık beni izlemekten
Her bir söz yazılırken beyaz masamdaki ak sayfalara yaşar içimde yalnızlığım, büyümek istemeyen bir çocuk sessizliğinde…
Bir Pazar sabahı 04.13 te fısıldadı bana masamdaki dedemden kalma saat.
Dök içindekileri yaz bir yerlere…
Soğuk bir yaz gecesiydi ama hava olabildiğince aydınlık Gözlerim parçalı bulutlu
içimden bir ses “Ne Olursa Olsun gördüğün Kadın olabildiğince beyaz, Ne topraktan ağır nede mermerden sert dedi. sonra ekledi Bırak saraylarda mermer olmayı, toprak ol bağrında güller yetişsin
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta