Dışarıda bir siren sesi
Etrafta sadece gecenin şehre vuran ışıkları
Gece
Yalnızlığımı paylaşan çalan müzik olmasa
Ürktüğüm içimi titreten an
Yalnızlığım
Bazen gözlerimi dikiyorum geceye
Arıyorum orada nedenlerimi
Ama yüreğimi yormaktan öteye
Gitmiyor bu durum
Yalnızlığım
Ne zaman terk eder beni
Yâda terk eder mi bilmiyorum
Aslında yalnızlığımı seviyor muyum?
Onuda bilemiyorum
Müzikteki Nağmeleri kalabalıkta anlayabilir miyim?
Yâda günümü etrafımda biri varken tekrar yaşayabilirmiyim
Anlamalı mıyım çalan müziğin nağmelerini
Peki, günü tekrar yaşamasam ne olur
Bilmiyorum
Yalnızlığım
Denizde oynayan şehrin ışıklarıyla meşk ediyor şuanda
Gözlerim yalnızlığıma ihanet ediyor
Çünkü bir çift göz arıyor yalnızlığını paylaşacak.
Ve bu arayışta yüreğim yine yoruluyor
Yalnızlığım
Yorma yüreğimi
Yalnızlığım
Bırak nağmeleri anlamayayım
Yalnızlığım
Bırak günü yaşamıyım
Yalnızlığım
Bir çift göz bulayım izin ver
Yalnızlığım
Bırak beni
Yalnızlığım
Anlamıyor musun?
Yalnızım…
Ebru Temizkan
26.12.2005
Kayıt Tarihi : 6.2.2006 18:10:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!