Belki bir Erkin Koray şarkısında buluşuruz
Yalnızlar Rıhtımında
Soğuk ama üşütmeyen havada
Belki biraz üzgünsün biraz kırgın
Bense rüzgâr kadar gürültülü ağaçlar kadar durgun
Hafif bir yağmur başlar başımıza
Ben uyanırım rüyamdan bakakalırım tavana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta