Yalnızım Şiiri - Oğuzhan Şahin 3

Hani ilençler ya en sevdiklerin
Öyle üşüyorum yalnızlığımda
Üşüten yalnızlık değil bildiğin
Seni soluyorum ben ayazımda
Verecek bir nefesim yok, yalnızım

Nasıl ki kanatları kopar kuşun
Öyle çaresizim ben bu karlarda
Ortasındayım yapayalnız kışın
Bilmiyorum yürümeyi buzlarda
Çırpacak bir kanadım yok, yalnızım

Tıpkı tutuşmayan bir çıra gibi
Nemlenmişim en derinime kadar
Bulamam beni yakacak ateşi
Kıvılcım üstü kıvılcımlar çakar
Tutuşacak alevim yok, yalnızım

Senden değildir bu mahkûmiyetim
Yürünür kanatsız elbet gayretle
Solunur buzlar, hatta yaş yanarım
Ama eziliyor ruhum yükünle
Kazacak bir mezarım yok, yalnızım