Yaşam, çizilen bir hayalin içinde olmaktan başka bir şey değil midir? Zaman denilen şey, sınırlarını bizlerin çizdiği bir mefhum,bizlerin oluşturduğu bitmesini istemediğimiz ama her gün yırtılıp atılan bir takvim yaprağı gibidir.
Yaşanılan, geride kalan bir kaç kırıntı hayal, belki mutlu bir kaç gün, belki de bitmeyen ihtirasların son bulmuş bir halidir.
Bizlere kalan, hayattan çalınan bir kaç gün, ,bizlerin yaşadığı hoşca bir dönem, anı defterlerine yazılan unutulmaya yüz tutmuş, bir kaç güzel sözcükten ibarettir.
Başlatılan koşunun habersiz koşucusu İnsan, soluk soluğa yarışan, varış çizgisinde bir ah çekerek, zamanın içinde kaybolan, hayallerin içinden gerçek sonuca varan ve yine yapayalnız kalan bir insan ve devam eden yırtılan takvim yaprakları ve yalnızca zaman.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta