Güneşli bir kış günü uzandım bir ağacın altına.
Saatler boyunca bir ben ona baktım
bir o bana
İnce ve uzun dallarında kalmıştı
iki yaprak yalnız
Güneşin altında tıpkı ben gibi yapayalnız
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ilgaz bey, tebrik ederim. Yalnızlık duygusunu doğadan ilham alarak güzel ifade etmişsiniz. Ben de doğayı çok severim. Şiirlerim, resimlerim için doğadan ilham alırım. Benim de "Altın Yapraklı Ağaç" diye bir şiirim var. Şiirinizi okuyunca onu hatırladım. Okumak isterseniz bağlantısı burada. https://www.antoloji.com/altin-yaprakli-agac-siiri/?siralama=b Bir de dünya hayatımızın başladığı bir gün olduğu gibi elbet son bulacağı bir gün de olacak. Ancak ruhlarımız sonsuz. Bizler sadece ölümü tadacağız. Geldiğimiz yeri hatırlamıyoruz. Gideceğimiz yeri bilmiyoruz. Ama burada bizi karşılayanlar olduğu gibi orada da bizi karşılayanların olacağını düşünüyorum. Öğrendiklerimizle, yapıp ettiklerimizle başka bir varoluşa adım atacağız. Zamanı gelince dünya,boyut değiştireceğiz. Ve nasıl yaşadığımız önemli. Neler öğrendiğimiz, bir insan olarak kendimizi ne kadar geliştirdiğimiz. Allah hepimize sağlıklı,mutlu,başarılı, uzun bir ömür nasip etsin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta