YALNIZ MELEK
Askerliğimiz bitmek üzereydi. hiç mektubum gelmemişti. eliza'da bir türlü adresimi bulamamıştı. ama bir gün yemek hanede yeni gelen mektupları okuyan çavuş elindeki mektubu tereddütle okumuş ''eliza'' diyerek bana bakmıştı.
karşımda oturan arkadaşım Ahmet ayağa fırlamış hızlıca gidip mektubu almış benden çok sevinmişti. ben ise eliza beni unutmaz diyerek öyle sevinmiştim ki gitmiş tuvaletlerin birinde gizli gizli dakikalarca ağlamıştım.
ama maalesef elizayı o gün bu gündür hala bulamadım. birçoğu onlar buralardan uzaklara göçtü dediler. bazıları 'da o kız öldü dedi.
belki de bu yüzden hayatım sürgünlerde hasret ve özlem içinde geçti, çünkü elizanın ahını almıştım ve ben hala çok üzgünüm.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta