Yağmurlu bir gecede sokakta yürüyordu
Sildi yüzünden damlaları hafiften gülüyordu
Gözlerini yumdu
Kollarını açtı
Haykırdı sonsuzluğa
Yokluk bir yoldaş mıdır yalnızlığa
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta