Kesik kesik mutluluk, kesik kesik kederdi onun yaşamı,
Ancak bu son keder hâli fazla uzun sürmüştü.
Epey fazla, çok fazla: Yirmi yılı geçkince…
Bu zaman zarfı, küçük mutluluklar haricinde hep kederdi,
Hep acı, hep bilmem ne bela idi.
Bu acıya fâsıla verilecek miydi?
Zira bütün yaşamlar;
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta