Anne önce babam şimdide beni sen terk edip gidiyorsun öylemi?
Daha onbir yaşında ne yapacağını bilmeyen göz yaşını silemeyen
Ne yer ne icer ne giyer demeden öylece sessizce beni bıraktın gittin
Bir aşk üçkeninde beni harcadınız daha on birinde
İkinci evliliğinde mutlumusun bi fazla bendim ondanda kurtuldun.
Şimdi ben anne baba derken çöp kutularına anne derken çöplere sarılıyorum
Uzun saplı iki tekerli arabamla gece gündüz çalışıyorum karton topluyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta