Gökyüzünde toplanırya hani bulutlar, yavaş yavaş ve sessiz..
Sanırsın ki, yaramaz çocuktur onlar üstelik de kimsesiz..
Ama öyle bir gürültü çıkarırlar ki, korkuturlar sizi habersiz
İşte ben de şimdi, aynen öyleyim; yaramaz, sessiz ve kimsesiz..
Üç yada beş yoldaş, bir yada iki gardaş ve bir tane sırdaşım olsun
Çiçek böcekle işim yok, hepsi kurusun, ölsün yada banane solsun..!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta