Heba olursa olsun çiçeğin, yeter ki sen üzülme!
Tanelerimdi yağarken en güzeli, senin nurundu bilesin,
Akarsa aksın dolup dolup taşan, benim gözlerimden süzülsün
Ruhu revanım sakın unutma ki yaşamalısın!
Çarkına feleğin, tuzağına, kadere kızmayasın!
Bil ki denizine ulaşmak isteyen ruhumla, isterdi yaşamak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta