Denizlerin beni dolgun dalgalarla boğması gibiydi yalnızlık
Sürüklediği gibi liman kıyılarına vurmasıydı
Canımı yakması gibiydi beni
Bizsiz acımasızca insanların üzerine
Parça parça sıçratmasıydı yalnızlık
Sessizliğimi koruyordum dört duvar aralarında
Konuşamadıklarım vardı
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta