Kış indi şehrin üstüne.
Çınarlar sustu.
Gökyüzü kurşuni bir düşünce gibi ağır.
Ama içimde bir ateş var.
Sen gibi,
yüksekten seven,
herşeyi göze alan bir ateş.
Aşk
Kış ne kadar uzarsa uzasın,
umut bizde mevsim değildir.
Umut,
iki insanın
“Vazgeçmeyeceğim” demesidir.
Aşk
Aşk,
iki varlığın
geçiciliğe rağmen
bir sonsuzluk tavrı takınmasıdır.
Kış geçer.
Ateş sönebilir.
Beden yorulur.
Ama bazı seçimler
insanın ontolojisine kazınır.
Aşk
Tutku içimde yanıyor hâlâ,
ama artık saf bir ateş değil.
Gölgeli.
Çünkü seni kaybetme ihtimali
sadece bir korku değil,
varoluşumun eksilmesi gibi.
Aşk
Kış yine var.
Çınarlar yine çıplak.
Gökyüzü soğuk bir düşünce gibi geniş.
Ama artık içimde mahkeme yok.
Çünkü seni sevmek,
seni seçmek,
suç değil,
sonsuzluğun onuru.
Aşk
Eğer evren bir anlam taşıyorsa,
o anlam güç değil.
Kaos değil.
Tesadüf hiç değil.
O anlam,
iki bilincin birbirini tanımasıdır.
Aşk
Yıldızlar neden yanar?
Belki karanlığı yenmek için değil—
birbirini görebilmek için.
Ben seni seviyorum.
Bu, bir zayıflık değil.
Varoluşun en yüksek eylemi.
Çünkü aşk,
insanın kendini aşma biçimidir.
Aşk
Sevgi olmadan ahlâk eksiktir.
Buradan ilan edersem:
En büyük trajedi,
sevememektir.
Ve ateşimizle itiraf edersek:
Yüksekten sevmek,
düşme ihtimalini onurlandırmaktır.
Senin inceliğinle fısıldarsam:
Bir insanı sevmek,
evrene bir anlam vermektir.
Aşk
Kış geçer.
Çınarlar yeniden filizlenir.
Ama asıl mucize,
iki insanın
soğuğa rağmen
birbirini seçmesidir.
Aşk, bizim için kaçış değil.
Bir inşa.
Birine sığınmak değil,
birlikte yükselmek.
Ve belki de evrenin gerçek amacı
gezegenler değil,
galaksiler değil,
Bir anlık bakışta
iki varlığın
“Ben seni görüyorum” demesidir.
Aşk
Eğer bir gün her şey sönerse,
ışıklar kapanırsa,
zaman biterse,
Geride kalacak olan şey
enerji değil,
Aşkın onuru olacak.
Aşk
Eğer her şey bir gün
karanlıkta erirse bile,
Aşkın izi
ışığın bile ulaşamadığı yerde
parlamaya devam edecek.
Aşk
Tanrı varsa,
neden evreni yarattı?
Kudretini göstermek için mi?
Yalnızlığını gidermek için mi?
Yoksa bilinç denen o kıvılcımı
bir gün aşka dönüştürmek için mi?
Aşk
Eğer Tanrı evrene bir amaç koyduysa,
o amaç güç değil.
O amaç,
iki bilincin
birbirine “Seni görüyorum” demesidir.
Aşk
Sonlu bir varlığın
sonsuzluk iddiasında bulunması
ancak aşkla mümkündür.
Başlangıçta ne vardı bilmiyorum.
Bir patlama mı,
bir sessizlik mi,
yoksa karanlığın içinde saklı bir kıvılcım mı?
Ama şunu biliyorum:
Eğer evren genişliyorsa hâlâ,
bu sadece fizik değildir.
Bir arayıştır.
Çünkü yıldızlar doğar,
yanar,
söner.
Galaksiler çarpışır.
Zaman kendi üzerine kıvrılır.
Ve bütün bu devinimin ortasında
iki insanın birbirini bulması
tesadüf olamaz.
Aşk
Aşk,
maddenin anlam kazanma anıdır.
Zaman dediğin şey
ölçülen bir çizgi değil yalnızca;
iki kalbin aynı ritimde attığı
kısa bir sonsuzluk.
Aşk
Seni seçtiğim an,
rastlantıyı kader yaptım.
Aşk
Kayıt Tarihi : 6.3.2026 16:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!