Yalnız Adam Şiiri - Kamil Ortaabalı

köşe bucak saklanırdı insanlardan yalnız adam
gündüzünü gece,gecesini gündüz yapmıştı
uykusuzluk akarken gözlerinden,her gözyaşıyla bir mısra yazmıştı
ağzında sigarası gözleri hep kan çanağı kırmızı
gecelerde yaşardı yalnız adam

elleri cebinde ağlamaklı durardı
sesi ağıt gibiydi
bekler gibiydi bir kimseyi
yolunu gözler gibiydi,aramaklıydı bakışları
gözleri hep kan çanağı kırmızı
yükü tüy kadar hafifti bağlayanı yoktu
rüzgarlı bir dolunayda
uçup gidecek gibiydi sonsuzluğa doğru