Gece karanlığı üstümde deriden bir mont,
Yıldızlar gökyüzünde çakan yakıcı fenerlerim.
Hiç korkmam , köşeden köşeye savrulup kaybolmaktan,
Her taş sokak her yamalı cadde (ben)imdir, bilirim.
Canavarlar atlasın üstüme karşı ki sapaktan,
Hepsini ayak sesimin yankısı ile yenerim.
Tam o anda bir fenerim kayar ufuktan,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta