Yalnız Şiiri - Armağan Bilici

Doğdun yine yalnız, batacaksın yine yalnız.
Etrafına baksan göreceksin, daha kimler...
Sensin buranın sakini, "göklerdeki ıssız";
Senden daha çok var, kimi sessizliğe mücber.
Doğdun diye batmak mı gerektir yine yalnız?
Sen başka güneşsin; batıdan doğ, doğudan bat.
Anlat bakalım derdini, kaysın yine yıldız;
Dursun seni yalnız bırakan serseri saat!
Lakin kaderin sanki ölümden bile yalnız:
Doğdun yine yalnız, batacaksın yine yalnız.