Kimselere kızmıyorum
Zaten gördügümde yok kimseyi
Kabuğunda yaşayan bir kaplumbağa gibiyim
Sanki böyle iyi ,böyle en iyisi
Ben uzaklığı bir arabaya atlayıp gitme arası bir şey sanırdım
Şimdi herkese uzak, yüreğime daha yakınım
Herkes kapalı bir kutu gözümde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta