Yalnızlık bilimi ile uğraşıyorum bu aralar.
Sadece kendi başıma avunmaya çalışıyorum
Ve anlıyorum;
Kendi başına yetemiyor insan,
Yanında bir can bir kan arıyor
Sevdiğini arıyor annesini arıyor.
Anlıyorum seni ey yalnızlık
Ey ulu, suyu bitmeyen deniz,
yalnızlık anlıyorum seni.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta