Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Konuşurken kendisiyle,
Araya girer kendi, yine
Paylaşamaz hiçbir şeyi
Kendisiyle bile
Herkesten, kendisinden bile daha yalnız bir kişi bu... Çok dokunaklı... Çok güzel Kamer Bey...
Yalnızlığı anlatan güzel bir şiir.Kutlarım dostum.Sevgi ve saygılar.(10)
Konuşurken kendisiyle,
Araya girer kendi, yine
Paylaşamaz hiçbir şeyi
Kendisiyle bile
Kendisiyle barışık olmayınca insan sonuç şiirdeki gibi olur.
Bu güzel anlatıma tebrikler şair.
Mustafa Yiğit
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta