Oynuyordu çamurda bir çocuk.
Yedi ya da sekiz yaşlarında var, yoktu.
Yalınayak, ayakkabısı da yoktu ayağında.
Ama o oynuyordu.
Bir oyuncağı yoktu.
Abisi, ablası bile yoktu.
Hatta kardeşleri bile.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta