İnsan olamamaktan ödümüzün kopmadığı yerde
Ölülerimizin cesetleri kokuyor
Ve bu buhranlar alıp götürüyor ne varsa
*
Pusun ardına giz kurmuş dağlar aydınlatıyor geceyi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta