Yalanmış Sevdan
Yalnızlık kolay değil… Bunu en çok, Gece herkes susunca anladım. İnsan bazen bir şehri değil, Tek bir sesi özlüyor. Ve sensizlik, Kalabalığın ortasında bile İçime çöken karanlık gibi büyüyor.
Her yaşadıklarımız Film gibi gözlerimde… Bir sahnede gülüşün var, Bir sahnede ellerin, Bir sahnede “gitmem” deyişin… Ama en acısı, Finalini bildiğim hâlde Hâlâ seni izliyor oluşum.
Ayrılık ölümden daha zor geçiyor bu günlerde… Çünkü ölüm bir defa alıyor insanı, Ama ayrılık Her sabah yeniden eksiltiyor. Uykuya düşerken başka, Uyanınca başka yanıyor içim.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta