yalanmış o kahreden gülüşlerin
umut yüklü sözlerin hep yalanmış
gözlerin oluverdi bir tül perde
sevginle sarhoşluğumu görmedin
yarımmış o yeşeren ümitlerim
yemyeşil baharlarım hep yarımmış
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta