Bir gün gökyüzüne yüzüzümü çeviridim
Seni aradım, bulutların asi maviliğinde
Güneşe yüzümü çevirdim sensin diye
Göremedim seni, neden biliyormusun
Hani seni aşk tanrıçasına benzetirdim
Sonra gökyüzündeki herşeye sen derdim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta