Gözümüz kör olsun ki haberimiz yoktu.
Bir yerde birileri harbediyormuş, bilmiyorduk
Bir yerde birileri aç kalıyormuş, bilmiyorduk
Bir yerde birileri ölüyormuş, bilmiyorduk.
Bir yerde insanlığa söğüyorlarmış, duyduk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta