Yalanın ustası olmuş bir
insanın
Pişmanlığı ancak kendini yakar
kavurur...
Canı sıkıldığı zaman da kendine dinleneceği kapı arar durur...
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Ve bir süre sonra,
"Köyün Yalancı Çobanına döner!"
Doğruyu söylese de inanacak "insan",
kapı bulamaz!
Usta, devam edebilir,
Hala inanan "saf" ya da,
Beslemeler var!
Tebrikler Gülay Hanım...
Çok tşkr.ler üsdadım.
Şiir kadar değerli yorumunuzla eşlik eden yüreğiniz incinmesin...Şiir dolusu saygılarımı sunuyorum efendim...
Yüreğinize sağlık...
Çok tşkr.ler değer kattınız eksik olmayın, saygılarımla efendim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta