Yalanın Gerçekleri
Gecenin karanlığında, sessizliğin yankısıyla
Bir kadın yürüyordu, ardında gölgelerini;
Yalanların yükünü taşıyan ince bir sırtta.
Kalbinin derinliğinde, yankı bulan izlerini
Hatırlıyordu; yalanlar, gerçeklerin peçesi.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta