Hayat sensizde devam eder be gülüm..
Sensizliğe hapsettiğin bedenim...
Yüreğim sensizde yaşar taşıdığı sevdanı...
Sensizde doğar gün, güneş sensizde batar..
Ne günün ne güneşin sana ihtiyacı yok bilirmisin_?
Viran gönlümde alışır elbet yokluğuna..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta